Na końcowy efekt operacji składa się wiele czynników, zależnych zarówno od chirurga-urologa jak i samego Pacjenta. Wymienię tu tylko kilka takich jak: wiek Pacjenta, otyłość, wcześniejsze schorzenia, cukrzyca, choroby neurologiczne, doświadczenie operatora itd. Po usunięciu prostaty powstaje całkowicie nowa sytuacja anatomiczna. Niestety, tak jak w przypadku każdej metody leczenia nowotworu stercza, może pojawić się wznowa po radioterapii. W takiej sytuacji warto rozważyć jak najmniej inwazyjne leczenie raka prostaty. Co robić, kiedy pojawia się wznowa po radioterapii? Wznowa po radioterapii, może dotyczyć nawet 19-26% pacjentów. Nie wynika to z tego, że Równie częstym schorzeniem, które występuje przede wszystkim u mężczyzn po 40. roku życia, jest przerost gruczołu krokowego. Zarówno zapalenie prostaty, jak i przerost prostaty powodują m.in. problemy podczas oddawania oczu i zaburzenia funkcji seksualnych. Zapalenie prostaty – przyczyny. Wyróżnia się różne rodzaje zapalenia Jednym z częściej pojawiających się pytań dotyczących operacji prostaty jest to, ile dni w szpitalu należy spędzić po wykonanym zabiegu? Czas hospitalizacji jest zależny od metody, która została użyta podczas operacji. Diagnostyka i leczenie raka prostaty. W LUX MED Onkologia kompleksowo diagnozujemy i leczymy raka prostaty w ramach NFZ. Leczenie obejmuje również interwencję chirurgiczną. Jeśli Twój lekarz rodzinny lub urolog podejrzewa raka prostaty, zgłoś się do nas telefonicznie 22 430 87 00 lub skorzystaj z poniższego formularza kontaktowego. Vay Tiền Trả Góp Theo Tháng Chỉ Cần Cmnd Hỗ Trợ Nợ Xấu. Radioterapia uszkadza mniej erekcję, niż zabieg chirurgiczny usunięcia gruczołu krokowego (prostaty). Leczenie zaburzeń erekcji po radioterapii jest leczeniem specjalistycznym, wskazana wizyta u lekarza seksuologa. Zazwyczaj jest potrzebne codzienne zażywanie leku "erekcyjnego" o przedłużonym działaniu, doraźne dawki przed kontaktem leków krótko działających typu wiagry jest zwykle w takich sytuacjach mało skuteczne. Czasami pomocne jest zastosowanie iniekcji prostaglandyn do ciał jamistych penisa. Kuracja lekiem doustnym nie jest tania, miesięczny koszt leku przekracza 400zł. Nie każdy może brać ten lek, są przeciwwskazania (np. pobieranie tzw. "nitratów" i molsidominy w chorobach układu krążenia). Podsumowując, zachęcam do wizyty u lekarza seksuologa. Wiek nie jest przeszkodą w leczeniu. Aktywność seksualna powinna towarzyszyć mężczyźnie do końca życia, o ile to możliwe. Oczywiście powinien Pan się znajdować w regularnej kontroli urologa lub onkologa, ale o tym zapewne Pan wie i mam nadzieję, dba o to. Pozdrawiam. JW, Poznań. Zarówno prostatektomia radykalna jak i radioterapia z pól zewnętrznych na obszar gruczołu krokowego może być powikłana dysfunkcją erekcji. u części pacjentów sprawność seksualna powraca po kilku miesiącach na skutek regeneracji nerwów odpowiadających za wzwód, u części niestety nie. Poprawę możemy uzyskać stosując farmakoterapię - lekiem z wyboru jest Tadanafil, injekcje do ciał jamistych, wreszcie - u pacjentów u których te metody nie przyniosą oczekiwanego efektu - przez implantację protez ciał jamistych. Szanowna Pani, Na to pytanie nie ma jednoznacznej odpowiedzi. Wszystko zależy od tego, w jakim stopniu zaawansowania rak został rozpoznany. Wczesne stadia rokują zdecydowanie lepiej niż późne. Zwłaszcza obecność przerzutów odległych pogarsza rokowanie. Ważnym czynnikiem wpływającym na rokowanie pacjenta jest ponadto ogólny stan jego zdrowia. Organizm obciążony wieloma chorobami przewlekłymi radzi sobie zdecydowanie gorzej niż cieszący się dotąd dobrym zdrowiem. Niezależnie od wszystkiego, zawsze należy mieć nadzieję. Nie jesteśmy w stanie precyzyjnie przewidzieć dalszego przebiegu, nierzadko odpowiedź na leczenie jest bardzo zmienna osobniczo. Doradzam jednak rozmowę z lekarzami zajmującymi się tatą. Znając przebieg i obecny status choroby mogą udzielić najbardziej precyzyjnych informacji. Pozdrawiam serdecznie Zgodnie z zaleceniami European Association of Urology z 2006 roku standardowym postępowaniem chirurgicznym w raku gruczołu krokowego ograniczonym do narządu jest radykalna prostatektomia RP. Prostatektomia radykalna polega na całkowitym usunięciu stercza wraz z pęcherzykami nasiennymi oraz węzłami chłonnymi znajdującymi się poniżej rozwidlenia naczyń biodrowych wspólnych. [attachment=112] Najczęściej stosuje się technikę radykalnej prostatektomii z dostępu nad spojeniem łonowym (RRP, radical retropubic prostatectomy). W porównaniu z dostępem kroczowym (RPP, radical perineal prostatectomy) prostatektomia z dostępu załonowego umożliwia jednoczasowe usunięcie węzłów chłonnych miednicy mniejszej. Coraz większą popularnością cieszy się laparoskopowa radykalna prostatektomia. Nadal nie ma przekonujących wyników badań porównawczych, które wskazywałyby na przewagę jednej z wymienionych technik operacyjnych nad pozostałymi. Powikłania radykalnej prostatektomii Najważniejszymi powikłaniami pooperacyjnymi są zaburzenia trzymania moczu, w tym niewydolność zespolenia pęcherzowo-cewkowego z przeciekiem moczu (1,2–4% chorych), nietrzymanie moczu II–III stopnia stwierdzane w chwili opuszczania oddziału urologii (niemal 50% chorych) i nietrzymanie moczu III stopnia stwierdzane po roku od daty leczenia (7,7% chorych). Najczęstszym niepożądanym następstwem radykalnej prostatektomii są trwałe zaburzenia wzwodu prącia, występujące u ponad 90% operowanych. Do innych częstych powikłań należą: krwawienie (1–11,5%), uszkodzenie odbytnicy (0,0–5,4%), zakrzepica żył głębokich (0,0–8,3%) i zatorowość płucna (0,8–7,7). Śmiertelność pooperacyjna w przypadku radykalnej prostatektomii nie przekracza 2%. Radykalna prostatektomia z zaoszczędzeniem pęczków naczyniowo-nerwowych Utrzymaniu sprawności płciowej po prostatektomii radykalnej sprzyja zachowanie pęczków nerwowo-naczyniowych Walsha (neurovascular bundles). Operacja z zachowaniem pęczków nerwowo-naczyniowych (NSRP, nerve sparing radical prostatectomy) ma uzasadnienie jedynie u chorych bez zaburzeń wzwodu przed zabiegiem, jednak pod warunkiem, że jej zastosowanie nie upośledzi doszczętności resekcji. Radykalna prostatektomia z zachowaniem sprawności płciowej jest możliwa tylko we wczesnych stopniach zaawansowania nowotworu, gdy zmiany stwierdzane w biopsji dotyczą jednego płata. W innych przypadkach operacja ta wiąże się ze wzrostem ryzyka miejscowego nawrotu nowotworu. Kwalifikacja chorych do radykalnej prostatektomii z oszczędzeniem pęczka naczyniowo-nerwowego obejmuje: — prawidłową sprawnością płciową przed operacją i zdecydowanych na zachowanie jej po leczeniu chirurgicznym; — guzem niewyczuwalnym palpacyjnie zarówno przed operacją, jak i śródoperacyjnie po stronie planowanego oszczędzenia pęczka nerwowego; — nowotworem w stopniu złośliwości histologicznej G1 lub G2 (stopień złośliwości wg Gleasona < 7) określonym na podstawie biopsji; — guzem niewyczuwalnym palpacyjnie w okolicy wierzchołka gruczołu krokowego; — negatywnym wynikiem biopsji okolicy wierzchołka gruczołu krokowego. Kliniczne podejrzenie naciekania torebki gruczołu krokowego lub lokalizacja guza w sąsiedztwie wierzchołka gruczołu stanowią przeciwwskazanie do radykalnej prostatektomii z zachowaniem pęczka naczyniowo-nerwowego, podobnie jak stężenie PSA przed operacją wyższe niż 10 ng/ml (bywają odstępstwa od tej reguły, co doświadczył autor tego posta mając PSA 13,31) Wyniki radykalnej prostatektomii u chorych na raka stercza Biochemiczną miarą onkologicznej doszczętności operacji jest spadek stężenia PSA w surowicy do tak zwanych wartości nieoznaczalnych (< 0,2 ng/ml) po upływie 3 tygodni (są też opinię, że ten okres powinien być conajmniej 6 tygodniowy) od przeprowadzenia operacji. Jeśli stężenie PSA oznaczone we wczesnym okresie po operacji jest wyższe, może to świadczyć o pozostawieniu nacieku nowotworowego albo fragmentu prawidłowego stercza lub o istnieniu przerzutów niewykrytych przed operacją. Radykalna prostatektomia zapewnia przeżycie 10-letnie bez wznowy raka u około 65–75% operowanych. Przeżycie 5-letnie i 10-letnie bez wznowy biochemicznej wynosi odpowiednio 69–84% i 47–75%. Wpływ leczenia radykalnego u chorych na raka gruczołu krokowego na czas całkowitego przeżycia budzi wciąż wiele kontrowersji. Dotychczas nie wykazano w sposób wiarygodny zmniejszenia umieralności w wyniku zabiegu operacyjnego. W jedynym opublikowanym dotychczas badaniu randomizowanym, obejmującym dużą liczbę chorych poddanych obserwacji lub radykalnej prostatektomii, wykazano, że zabieg ten wiąże się ze zmniejszeniem ryzyka zgonu z powodu raka stercza i zmniejszeniem ryzyka powstawania przerzutów. Ponadto po raz pierwszy stwierdzono, że w grupie mężczyzn poddanych radykalnej prostatektomii ogólna umieralność jest mniejsza niż w grupie mężczyzn poddanych obserwacji. Efekt leczenia chirurgicznego mierzony za pomocą czasu do wystąpienia wznowy biochemicznej oraz ryzyka wystąpienia wznowy miejscowej lub uogólnionej, a także czasem przeżycia swoistym dla raka gruczołu krokowego, można oszacować na podstawie analizy czynników określanych przedoperacyjnie (PSA, kliniczny stopień zaawansowania, stopień złośliwości wg Gleasona określony na podstawie biopsji stercza, liczba i odsetek powierzchni bioptatów wykazujących utkanie raka) oraz pooperacyjnie (patologiczny stopień zaawansowania i złośliwości raka, stan regionalnych węzłów chłonnych, stan marginesów chirurgicznych usuniętego stercza oraz pooperacyjne stężenie PSA). Obserwacja po radykalnej prostatektomii Zasadniczą metodą wykorzystywaną do śledzenia losów chorych po radykalnej prostatektomii jest oznaczanie stężenia PSA w surowicy (oznaczanie odsetka wolnego PSA nie ma uzasadnienia). Zaleca się następujący schemat oznaczeń stężenia PSA: po 3, 6 i 12 miesiącach od zabiegu, a następnie co 6 miesięcy przez 3 lata i później co rok. Wystąpienie wznowy biochemicznej po upływie co najmniej roku od operacji oraz szybki wzrost stężenia PSA przemawiają za istnieniem przerzutów. Powolny wzrost stężenia PSA występujący występujący w krótszym czasie po operacji sugeruje wznowę miejscową. W takiej sytuacji należy rozważyć zastosowanie radykalnej radioterapii. W przypadku uogólnionej wznowy postępowaniem z wyboru jest leczenie hormonalne. Podsumowanie Prostatektomia radykalna jest współcześnie powszechnie akceptowanym sposobem leczenia chorych na raka ograniczonego do stercza, których spodziewane przeżycie naturalne ocenia się na nie mniej niż 10 lat. Jej skuteczność onkologiczna jest dobrze udokumentowana. Wprowadzenie w ostatnich latach technik minimalnie inwazyjnych w postaci laparoskopowej (oraz tzw. robotowej z wykorzystaniem urządzenia DaVinci) prostatektomii radykalnej wpłynęło na większą akceptację tej metody ze strony pacjentów. Wiąże się to ze zmniejszeniem urazowości zabiegu i skróceniem czasu pobytu w szpitalu, a w konsekwencji z szybszym powrotem do pełnej aktywności życiowej. Wpływ radykalnej prostatektomii na jakość życia operowanych osób wymaga przeprowadzenia dalszych badań. Radykalne leczenie chirurgiczne jest oprócz radioterapii podstawowym sposobem radykalnego leczenia raka ograniczonego do stercza (cT1–cT2) u chorych w dobrym stanie ogólnym, z perspektywą naturalnego przeżycia 10 lat, którzy akceptują ryzyko związane z nietrzymaniem moczu różnego stopnia oraz trwałą impotencją. Artykuł powstał na bazie opracowania pt. "Zalecenia dotyczące postępowania w raku gruczołu krokowego— konferencja okrągłego stołu" Całość dostępna w załączniku. [attachment=111] Panie doktorze mój tata ma raka prostaty który został wykryty rok stan teraz się pogorszył , ma przerzuty na węzły obecnie w szpitalu bo nie ma siły chodzić bardzo go boli, podają mu tramal ,no i kropluwkę bo nic nie może jeść , wymiotuje jest bardzo powiedzieli mi czy jestem świadomy taty choroby,nie wiem co mieli na myśli wole nie wiedzieć,jak lepiej się poczuje ma iść na radioterapię; moje pytanie;czy to mu przedłuży jego życie i da jakieś efekty, co robić.

po operacji raka prostaty forum